Kasîde-i Deryâ Der Medh-i Hasan Paşa

یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد
دوستی کی آخر آمد دوستداران را چه شد

Yâr-i ender kes nemî bînîm yârân râ çe şod
Dôstî key âhir âmed dôstdârân râ çe şod

Yâr olan birisini görmüyorum sevenlere ne oldu
Dostluk ne zaman sona erdi dostlara ne oldu

آب حیوان تیره گون شد خضر فرخ پی کجاست
خون چکید از شاخ گل باد بهاران را چه شد

Âb-ı heyvân tîre gûn şod Hızr-ı ferruh pey kocâst
Hûn çekîd ez şâh-ı gul bâd-ı bahârân râ çe şod

Hayat suyu bulanıp karardı, mübarek Hızır hani nerede
Gülün dalından kan döküldü bahar rüzgârlarına ne oldu


کس نمی‌گوید که یاری داشت حق دوستی
حق شناسان را چه حال افتاد یاران را چه شد
Kes nemî gûyed ki yârî dâşt hakk-ı dôstî
Hak-şinâsân râ çe hâl uftâd yârân râ çe şod

Hiç kimse dostluk hakkından/hukukundan bahsetmiyor
Hak-şinâslar (hak-hukuk bilen, gözetenler) ne hâle düştü, birbirinin sevenlere ne oldu

لعلی از کان مروت برنیامد سال‌هاست
تابش خورشید و سعی باد و باران را چه شد

L'alî ez kân-ı muruvvet ber neyâmed sâl hâst
Tâbeş-i horşîd u s'ay-i bâd u bârân râ çe şod

Sevgilinin ağzından yıllardır iyilik çıkmadı
Güneşin gücü rüzgarın gayreti ve yağmurlara ne oldu

شهر یاران بود و خاک مهربانان این دیار
مهربانی کی سر آمد شهریاران را چه شد

Şehr-i yârân bûd u hâk-i mihribânân în diyâr
Mihribânî key ser âmed şehryârân râ çe şod


Bu diyar merhametlilerin toprağı ve dostların şehriydi
Sevecenlik ne zaman sona erdi kahramanlara ne oldu

گوی توفیق و کرامت در میان افکنده‌اند
کس به میدان در نمی‌آید سواران را چه شد

Gûy-i tovfîk u kerâmet der meyân efkende end
Kes be meydân der nemî âyed sevârân râ çe şod

صد هزاران گل شکفت و بانگ مرغی برنخاست
عندلیبان را چه پیش آمد هزاران را چه شد

Sed hezârân gul şukuft u bang-i morğî ber nehâst
Andelîbân râ çe pîş âmed hezârân râ çe şod

زهره سازی خوش نمی‌سازد مگر عودش بسوخت
کس ندارد ذوق مستی میگساران را چه شد

Zuhre sâzî hôş nemî sâzed meger ûdeş besûht
Kes nedâred zovk-i mestî meygusârân râ çe şod

Dostluk sohbetlerinden mutlu olanlara ne oldu


حافظ اسرار الهی کس نمی‌داند خموش
از که می‌پرسی که دور روزگاران را چه شد

Hâfız esrâr-ı İlâhî kes nemî dâned hamûş
Ez ki mîporsî ki dûr-i rûzgârân râ çe şod

Ey Hafız sus ilâhî sırrı kimse bilmiyor 
Kimden soruyorsun ki zamânenin/dünyanın hâli nicedir, ne oldu

Kasîde-i Deryâ Der Medh-i Hasan Paşa
Abdurrahman Mert tarafından yazıldı.   
Perşembe, 14 Ocak 2016 05:39
Kasîde-i Deryâ Der Medh-i Hasan Paşa "Yessera’llâhu mâyeşâ"
 
Fe`ilâtün Fe`ilâtün Fe`ilâtün Fe`ilün 
 
Fi’l-mesel `âşık-ı şûrîdeye beñzer deryâ 
Yârı koynına girer anuñ içün her deryâ 
 
Târık İleri tarık ileri ısparta Ayfer Aytaç Volkan İleri
Mevc mevc itdi anı sanma muhâlif yiller 
Cünd-i a`dâya meger kim cebe satar deryâ 
 
Üzerinden yine yol virdügiçün a`dâya 
Dest-i bâd ile dögüp gögsini iñler deryâ 
 
Gömgök itdi deñizüñ çehresini sille-i bâd 
Ki olur keştî-i a`dâ ile hem-ser deryâ 
 
Serverâ çün ele girdi bogazı deryânuñ 
Umarın hazretüñe ola musahhar deryâ 
 
Su koyup ocagına düşmen-i dînüñ bârân 
Umarın memleketin gark ide ekser deryâ 
 
Göricek heybet-i şemşîrüñi oldı sâkin 
Nâ-sezâ eylemez oldı hareketler deryâ 
 
Düşmen-i dîni helâk itse gerek sanma habâb 
Gaybdan eyledi peydâ niçe çâder deryâ 
 
Deñizüñ göñline girdi bu vilâyet suları
Dâr-ı İslâma muhibb oldı mukarrer deryâ 
 
Her kaçan görse esüp geldi nesîm-i rahmet 
Şevk ile cûşa gelür ey şeh-i kişver deryâ 
 
Tañ degüldür aña dahl eylese her âb-ı revân 
Yol virür `asker-i küffâra bu ebter deryâ 
 
Târık İleri tarık ileri ısparta Ayfer Aytaç Volkan İleri
Giderür cevşenini bâd-ı sabâ tâ ki çıkup 
Ceng ide düşmen-i dîn ile mükerrer deryâ
 
Umarın olmaz idi iki yaka ıssı gelüp 
Sürmeseydi yüzini dergehüñe ger deryâ 
 
Rûy-ı deryâda degüldür görinen zevraklar 
Geldi der-gâhuña kâse ile ide cer deryâ 
 
Deñiz itmez bu yakalarda temevvüc lîkin 
Şevk-i mihrüñle girîbânını yırtar deryâ 
 
Heybetüñden yüregi ditrer eyâ bahr-ı kerem 
Sanma kim kıldı temevvüc bu hüner-ver deryâ 
 
Rûzgâr içre diler tâ ki yaza midhatüñi 
Bâd-ı sarsarla çeker yüzine mıstar deryâ 
 
Bu yakalarda seni seyr ideli düşmenden 
Göñli bulanmadı olmadı mükedder deryâ 
 
Rûy-ı deryâda habâb olmadı peydâ lîkin 
İtdi a`dâña nazar hışm ile ejder deryâ
 
Akdeñizden umarın kim elini yuya Frenk 
Çün kudûmuñla senüñ oldı muzaffer deryâ 
 
Sen gelelden gözi açıldı şehâ deryânuñ 
Her habâbını bilür çeşm-i münevver deryâ 
 
Şöyle deryâya muhibb olmış idi düzd-i la`în 
Gûyiyâ başına olmışdı berâber deryâ 
 
Yiryüzinde çü `adû `askerine yol virdi 
Yirlere düşdi yüzi oldı muhakkar deryâ 
 
Şimdi baş kaldırup a`dâ çü habâb-ı deryâ 
Çıkdılar karaya yol virdi bu ahker deryâ 
 
Târık İleri tarık ileri ısparta Ayfer Aytaç Volkan İleri
Düşmenüñ kanını dök cehd idüben eyle cihâd 
Ki bu demlerde olur saña musahhar deryâ 
 
Mevc-i deryâyı çeküben çevirür bâd-ı seher
Ki niçün yol vire a`dâya bu kem-ter deryâ 
 
Hâsılı bâd-ı hevâdur deñizüñ menfa`ati 
Bir iki yüzlüdür ancak neñe yarar deryâ 
 
Bir yüzi hazretüñüñ bir yüzi küffâruñdur 
Oldı ma`nîde iki yüzlü mukarrer deryâ 
 
Dil döker aña niçe nehr-i `azîm ey server 
Yohsa olmazdı iki yüzlü dil-âver deryâ 
 
Leb-i deryâda binâ eyledügüñ kal`a şehâ 
Zann ider anı görüp sedd-i Sikender deryâ
 
Akdeñiz dergehüñe şöyle mahabbet kıldı
Der-kenâr eyledi ol kal`ayı beñzer deryâ 
 
Bir gazâlar kılıcısın sen eyâ seyf-i gazâ 
Dökdügin hûn-ı `adû oldı bir ahmer deryâ 
 
Görmez oldum karasın bahr-ı gamuñ Hızr ol kim 
Beni gark itmeye nâ-gâh bu kâfir deryâ 
 
Şöyle acıtdı bugün cânumızı kahr-ı felek 
Agladı hâlümüze ebr acıdı her deryâ 
 
Bahr-ı nazmum ne `aceb bahr-ı firâvân oldı
Oldı her kâfiyesi ey şeh-i ekber deryâ 
 
alt
Gevher-i bahr-ı kasîdüm saña lâyıkdur kim 
Hazretüñ çün yiridür saklasa gevher deryâ 
 
Şi`rümüñ bahrına tañ mı su gibi aksa göñül 
Kulzüm-i lutf-ı latîf oldı bu bihter deryâ 
 
Âsitânuñda Ziyâ’î ki du`â-gûyuñdur 
Ol senüñ medhüñi dimez mi mukarrer deryâ 
 
Kaydefâ gibi Hudâ düşmenüñ gark itsün 
Ömrüñ oldukça ola saña musahhar deryâ
 
Nûh ömrin dilerin vire saña ol Bâkî 
Tuta mâdâm ki dünyâyı ser-â-ser deryâ
 
Mostarlı Hasan Ziyâî Dîvânı
 
Bu e-Posta adresi istek dışı postalardan korunmaktadır, görüntülüyebilmek için JavaScript etkinleştirilmelidir
 
 
Turkish Arabic English