Unut Beni İstanbul

ALLAH MUHAFAZA KILA. 

NAZAR BONCUĞU ŞİKRKTİR.

NAZAR HAKTIR. PEYGAMBERİMİZ DAHİ SAKINMIŞLAR VE AYETLERE SARILMIŞLAR. HER DURUMDA OLDUĞU GİBİ NAZARDAN DA KORUNMAK İÇİN YARADAN'A SIĞINMAK YERİNE

BİR CAM PARÇASINDAN MEDET UMMAK, İNSAN ELİYLE YAPILAN NESNEDEN KORUNMAYA İİNANMAK, İTİMAT ETMEK YANLIŞTIR, BÖYLE BİR YANLIŞA İNANAN KİŞİ KAFİR OLUR. 

BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİYM Gerçekten, Allah, kendisine şirk koşulmasını bağışlamaz. Bunun dışında kalanı ise, dilediğini bağışlar. Kim Allah’a şirk koşarsa, doğrusu büyük bir günahla iftira etmiş olur. (Nisa Suresi, 48)
 
BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİYM O, sizin için yeryüzünü bir döşek, gökyüzünü bir bina kıldı. Ve gökten yağmur indirerek bununla sizin için (çeşitli) ürünlerden rızık çıkardı. Öyleyse (bütün bunları) bile bile Allah’a eşler koşmayın. (Bakara Suresi, 22)
 
 BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİYM Ey iman edenler, Allah’tan sakınıp-korkun ve O’nun elçisine iman edin, size kendi rahmetinden iki kat (güzel karşılık) versin. Size kendisiyle yürüyeceğiniz bir nur kılsın ve size mağfiret etsin. Allah çok bağışlayandır, çok esirgeyendir. (Hadid Suresi, 28)
Devamını oku...

Unut Beni İstanbul
Ayfer AYTAÇ tarafından yazıldı.   

Unut Beni İstanbul

 

 

 

 

 

Yayın Yılı:2002

Bu Kitabımı; her şeyden çok sevdiğim, yaşama sevincim olan dört çocuğuma ve beni iki yıl bağrında barındıran, koruyup kollayan güzeller güzeli İstanbul'a ithaf ediyorum.

 

 

 

Ağla İstanbul Benim Gibi

 

Daha güneş doğmadı uyanmamızı bekliyor seher vakti.
İnsanoğluna hizmet için yapıyor bunu o.
Hiçbir şey değil sadece geçmiş.
Bugün gelmedi bana iyi haber veren kuşlarım.
Kelebekler konmadı kollarıma.
Sanki bir kabus veya kötü rüya.
Hiç bir söz duymadım, gelmedi kulağıma.
Aradan epey sene geçti baharı görmeyen yüreğimden.

Sandallar küreklerini çekti artık.
Gökyüzü görünmez oldu bak gözlerimden.
Aynı diğerleri gibi ölüme uzandık.
O eski çeşme bile çağlamıyor eskisi gibi.
Denizler dalgalanmıyor, çıldırmıyor artık.
Efelenmiyor fınfık ağaçları rüzgar yedikçe.
Aynı diğerleri gibi yokluğumuzu hazırladık.
Kumrular ötmüyor eskisi gibi, gülmüyor hayata.
Çekirgelerin vızıltısı yok olmuş gibi.
Hayallerle yatar gibiyim o eski yatakta.
Kalmamış bende sevginin sebebi.
O taşlı yollar eskisi gibi yakmıyor canımı.
Olmuyor o eski fasıllar, herkes mutlu değil.
Göğsüm kabararak taşıyamıyorum adımı.

Çocuklar seksek oynamıyor eskisi gibi o ara mahallede.
Bebekler için salıncaklar yok artık.
Sanki eski yaşıyor bir yerlerde.
İplerimizi ve minderimizi onlara çaldırdık.
Karanlıkta korkunç değil artık mezarlık.
Şarap içen ayyaşları göremiyorum.
Herşey ama herşey belleğimizde artık.
Eskisi gibi değil sevemiyorum.
Sarıyer'de bu eskiye dönmek mümkün mü?
Bu ağaçlar, bu binalar buranın mı?
Umutsuz olmak geleceğin mi yoksa dünün mü?
Zaman onları da kandırdı mı?
Camının önünde bulamazsın o mendilleri.
Sevgi dizleri bulunan o kağıt parçasını.
Duyulan bekleyişi, hasreti, özlemleri.
Bulmak mümkün mü aşkın tek parçasını?
Elini çekmiş mi her şey her şeyden?
Sahilde satılan kalkan balıkları nerede?
Bebekler ölmüş mü?
Dünü hatırlamadan, yarını görmeden.

Artık yakalamazsın onları caddeden.
Çok geç kaldın bu semt için sen.
Göremezsin artık çiğdemleri.
Hıçkırıkları, feryatları.
Ya da yaşanmı o mütevazi hayatı.
Sonbahar, yine mi çekip gittin?
Ardında yıldırdığın yaprakları bırakarak.
Umutsuzca pişmanlık duymayarak
Beni burada unutarak, unutturarak.
Tahta köprü; peki sen neredesin?
Hani geçen kış buradaydın.
Karagözli ilk sevdiğim, sen ne yapıyorsun?
Mezarının başındaydı sevdiklerin.
Ve yağmur çiselemeye başladı.
Durma haykırarak yağ bu sokaklara.
Boşalt içindeki gizli sevgini.
Ağla istanbul benim gibi.

 
 

Turkish Arabic English